Polska
Przykłady / Dobre praktyki - Wysyłanie wiadomości za pomocą światła lub dźwięku
Ten projekt badał, w jaki sposób uczniowie uczą się kodu Morse’a i używają wiadomości świetlnych i głosowych z micro: bit do wysyłania wiadomości do siebie nawzajem. Uczniowie mogą bawić się światłem i dźwiękiem, aby wysyłać sobie nawzajem informacje. Możliwość przesyłania informacji za pomocą sygnałów świetlnych lub dźwiękowych może wydawać się im zaskakująca.
Kontekst
Projekt został początkowo wdrożony w klasie trzeciej szkoły podstawowej (Szkoła Podstawowa w Mszczonowie), z 25 uczniami w wieku od 9 do 10 lat. Następnie zostało powtórzone w innych szkołach podstawowych i podczas warsztatów. Scenariusz został również opublikowany w specjalnej książce dla nauczycieli i edukatorów. Jest łatwy do wdrożenia w klasach wyposażonych w latarki i zestawy BBC micro:bit.
Celem zajęć było zachęcenie uczniów do pracy w grupach i zademonstrowanie potencjału integrowania nauk ścisłych z lekcjami geografii i historii. Uczniowie dowiedzieli się, jak różne metody komunikacji rozwijały się na przestrzeni dziejów.
W tej aktywności uczniowie wcielili się w role rozbitków na bezludnej wyspie, którzy muszą wezwać pomoc.
Problem/Wyzwania
Projekt napotkał kilka wyzwań:
- Ograniczone doświadczenie w kodowaniu: Wielu uczniów było nowicjuszami w kodowaniu i po raz pierwszy korzystali z tej metody. Nauczyciele chcieli rozwinąć umiejętność czytania i rozumienia zakodowanych informacji.
- Ograniczenia czasowe: Zadanie należało wykonać w krótkim czasie, co wymagało od uczniów opanowania zarówno krzywej uczenia się nowych metod, jak i opanowania tych nowych.
- Prognozowanie: Ta aktywność stanowiła wyzwanie, w którym uczniowie wizualnie programowali proste scenariusze lub historie, oparte na własnych pomysłach lub tych opracowanych z innymi uczniami. Musieli używać indywidualnych poleceń i ich sekwencji, aby kontrolować obiekt na ekranie, co wymagało rozwiązywania problemów, kreatywności i pracy zespołowej.
- Liczba uczniów: Występowały trudności w przesyłaniu kodów głosowych w klasie z dużą liczbą uczniów.
Rozwiązania
Aby sprostać tym wyzwaniom wdrożono następujące rozwiązania:
Wprowadzenie do narzędzi: Uczniowie otrzymali krótkie wprowadzenie do kodowania i kodu Morse’a, nauczyli się, jak używać latarek do tworzenia sekwencji sygnałów.
Praca zespołowa i podział ról: Klasa została podzielona na małe grupy, aby zapewnić skuteczną współpracę. Każda grupa zastosowała swoją wiedzę, aby wysłać informacje w kodzie Morse’a.
Zarządzanie czasem i kamienie milowe: Nauczyciele regularnie sprawdzali postępy prac i dostosowywali harmonogramy, aby projekt przebiegał zgodnie z planem i został ukończony w terminie.
Demonstracja: Nauczyciel zademonstrował proces kodowania i dekodowania, kodując słowo wybrane przez uczniów i zapisując je na tablicy. Pomogło to uczniom zrozumieć praktyczne zastosowanie kodu Morse’a.
Powtarzanie kodu: Uczniowie zakodowali nazwę swojej ulubionej postaci z bajki i wysłali ją do siebie w parach. Ta praktyczna aktywność pozwoliła im ćwiczyć kodowanie i dekodowanie w kontekście świata rzeczywistego.
Pomoce dydaktyczne: Uczniowie korzystali z mapy kodu Morse’a (w formie „drzewa”) i listy znaków kodowych, aby uprościć proces nauki. Pomoce te ułatwiły dekodowanie i zwiększyły zrozumienie uczniów.
Ocena aktywności: Aby ocenić aktywność, uczniowie rysowali uśmiechnięte lub smutne twarze na papierowych kółkach na podstawie swoich doświadczeń. Ta prosta informacja zwrotna pomogła nauczycielom ocenić zaangażowanie uczniów.
